Klasztor w Wigrach

Wigry, 20 km od Sejn, to niewielka wioska leżąca na półwyspie w północno-zachodniej części jeziora Wigry, słynna za sprawą kamedulskiego zespołu klasztornego, będącego jednym z najcenniejszych i najpiękniejszych zabytków regionu. Przed wiekami istniało tu prawdopodobnie grodzisko Jadźwingów, a w XIV w. stanął dwór myśliwski królów polskich i książąt litewskich.

W 1667 r. król Jan Kazimierz ofiarował zakonowi kamedu-łów półwysep oraz część puszcz nad jeziorem. Mnisi z energią przystąpili do kolonizacji ziem i wkrótce stali się najbogatszym zakonem w kraju. Zespół klasztorny został wzniesiony na przełomie XVII i XVIII w. W 1796 r. władze pruskie skonfiskowały kamedulskie dobra, a cztery lata później zakonników wypędzono z klasztoru i umieszczono w nim siedzibę biskupstwa, przeniesioną niedługo potem do Sejn. Klasztor był powoli rozbierany, a cegłę sprzedawano do pobliskich Suwałk, gdzie budowano z niej kamienice. Ucierpiał również w czasie obu wojen światowych - do dziś trwają prace przy jego rekonstrukcji. Nad stojącymi na dwóch tarasach budynkami góruje barokowy kościół Niepokalanego Poczęcia NMP, którego budowę zakończono w 1745 r. W świątyni można podziwiać siedem późnobarokowych i klasycystycznych ołtarzy, a pod posadzką kryje się podziemna krypta, w której jest grób biskupa Karpowicza i nisze mieszczące szczątki zakonników.